දෙණේ පළිගසන තිරිසන් රටකද අපි ඉන්නේ....?

ප්‍රභාකරන්ගේ මව ආදාහනය කළ අළුගොඩ මත වෙඩිතබා මරා දැමූ බලු කුණු තුනක්
- (බුදුන්ගේ දේශයෙන් වාර්තා වූ පුවතක්)

බණේ දන්න උන්ගෙන් වෙඩිකා මියගිය බල්ලා 
තනේ කිරි දුන්නු මව්ගේ සොහොනේ දැප වෙම්මා 
අනේ අළු නොවී නොමැරී සිටියේ නම් අම්මා 
මරා දැමූ බල්ලන්ටත් සෙනෙහෙ උපදවන්නා 


අනේ බණෙන් අළුයම අපි ඇහැරෙන්නේ 
ගුණේ හොඳ පිරිත් පැණියෙන් නාවන්නේ 
කොනේ දත් අතර බුදුරැස් හප වෙන්නේ 
කුසේ දඩමසිනි හිස්තැන් පුරවන්නේ 


මුහුද තරම් අම්මාවරු වැලපෙන්නේ 
අහස තරම් ලේකිරිකර පුද දෙන්නේ 
මහ පොළොවටත් වැඩියෙන් දුක් උහුලන්නේ 
ඉතිං මළ කුණෙන් කෝමද පලිගන්නේ 


සෙනේ ඇති වෙනස කෝමද වෙනම කිරා ගන්නේ 
තනේ කිරි එකයි අම්මගෙ පැටව් උරා බොන්නේ 
ගුණේ මව්සෙනේ ලය ලේ කිරට පෙරී එන්නේ 
අනේ එහෙව් අම්මට‍දෝ මෙහෙම නිගා දෙන්නේ 


පිණේ ‍එකතුකර ඇත්තන් වනේ සැරිසරන්නේ 
තුනේ පිටකයෙන් නිවනට පාර කපා ගන්නේ 
කණේ ඇණ ඇණම බුදුබණ බොක්ක පුරෝ ගන්නේ 
දෙණේ පළිගසන තිරිසන් රටකද අපි ඉන්නේ....?

උතුරු වසන්තය ....

මැරි මැරී වැටෙන මිනිසුන් අතර

නිවි නිවී දැල්වුනු පනකෙන්ද රැගෙන

මුක්තිය පතා මුක්ත කලාපෙට 


කරන්නට යෙදුනු අභිනික්මන



හැපී පය කාගේ හෝ මළ කඳක

ලය කඩා වැටී ඉකිබින්ද බව

ජීවිතය ඉල්ලමින් මග වැටුනු 


අයට පිළිතුරු නොදී පැමිණි බව



කළපුවල බැස එන විට

උණු කඳුළු සේදී ගිය බව

ගැඹුර මැනගනු නොහැකිව 


දරු පැටව් කළපුවට භාර කළ බව



ෂෙල් වැසි වැටුනු තැනදී

ඔප්පු ගිනබත් වූ බව

බුක්තිය තිබුණු තැනකම

හිමිකම අහිමි වූ බව



කෆීර් පක්ෂීහු 


දඩයමට වැද ගිය තැන

අපි තවම සිටින වග

වෘකයන් අතර නග්නව



අකුලා පැමිණි ජීවිතය 
එලාගන්නට තැනක් නැතුවාම 
වසන්තය එතැයි හීනෙකින්වත් 
ඔබ සිතාගන්නේ කෝම.....?

දුෂණය වන්නියකගේ සිතුවිලි .......

                    

හිතක් පපුවක් නැති හුළගට 

රෙදිත් අදින්න  පුළුවනි 

අතක් බිඳ පාන්කඩ ඔබ ඔබ 

හිසත් සිඹින්න පුළුවනි 

ඇසක් යට  පැන් ඉහිරන 

විරිත් තියෙන්න පුළුවනි 

කෙනෙක්  නැතියෙන් තෙතක් උහුලන 

තිතත් තියන්න පුළුවනි. 

විළිලාපු කඳුළු ගබ්සා වෙද්දී 

ස්වරාලය හුස්ම හිර කරනවා 

නිය පහුරු යට ඇඳුම උදුරද්දී 

මල් වතුර නාපු හැටි පේනවා 

පොඩි උන්ට ලේ පොවන තන මඩල 

දත් පාර වැදී වැදී අඬනවා

උඹේ තද ලේ නහර නලියද්දි 

ප්‍රාණ සම ලේ බිඳුව යදිනවා.....

කරුවලෙත් එළිය මුණ ගැහෙනකොට 

තරුවලත් වේදනා 

දරුණු ඇස් රාගයෙන්  පිරෙනකොට 

කරුවලයි තාරකා .....

දකුණේ නෑදෑයින් වෙත......

 බාරවුණු දෙමළ සෙනගට

රහට බත පිස පිස

පාර්සල් බඳිනට

වෙහෙස වෙන මගෙ නෑයිනි

දෙන්න ඔය අත් සිපගන්න.

කිරිබත් හොඳයි උදයට

ලූනු මිරිස් හා බුදිනට

කෙසෙල් කොළයක එතු විට

සුවඳත් හමයි පදමට.

බල මාළු ඇඹුල් තියලට

පොළොස් මාළුව ආ විට

මොන අඩු වැඩිද දවලට

සිංහල හාලෙ බතකට.

ලේ ගලන දෙතොළත

දැවිල්ල නිවාගන්නට

වෙන අතුරුපස කුමටද

රුහුණු මීකිරි ඇති විට.

නිමාවක් නැති රෑ කල

උදා වූ බව නොහැගෙන

රෑට - අඳුරෙම ගිලිනට

කුරහන් තලප කදිමය.

ඩිමොක්-කොරසි නං ගොයියෝ වේරමණී!

                                   

"රට කරවන්ට නම් සතුරන් නැතිව වටේ 

හොඳ මුසලෝනියෙකු ආවොත් පිනකි රටේ!" 

වතේ මෙතේ ඇති මුත් ගිනි බටේ කටේ 

ලංකට් බුරුල් වී හැංගුනු කිණිසි වැටේ 

ඉක්කා ගහයි පොරජා තන්තර වාදේ 

ලොක්කා හරි ෂෝක් ඔබෙ හිට්ලර් වාදේ 

දොක්කා ගෙන එතොත් "මානව හිත වාදේ" 

කක්කා වුනත් පුසුඹයි ඔබෙ නැහැ වාදේ 

දඹුලු ගොහිං තලගොයි මස් අඹරන්ට 

දුඹුළු බැඳුණු නම හෝදාගෙන එන්ට 

නෙරළු තුරක් යට අද හෙට බුදු වෙන්ට 

කුරුළු වැදි රජුට නිසි විවරණ දෙන්ට 

අඟුල් මල්, අලව් යකු බුදු ළඟ නැමුණී 

සඟුන් දුටොත් එදවස රජුනුත් නැඟුනී 

එවන් කෙසෙර සිහ නැටි යටි කුඹු කෙරුණී 

රජුන් ළඟ රෙවිණි! යට අඳනය තෙමුනී 

වැඩක් නොවෙයි මහන්සියෙන් කඩපු පැණී 

ගොඩක් බිම හැළුණි හියුමොං රයිට් ඇනී 

මඩක් එතොත් අපි දෙඤ්ඤං "පිරිත් පැණී" 

ඩිමොක්-කොරසි නං ගොයියෝ වේරමණී!

(අ)මුතු ඇටේ

මාතර නගරයේ අත් අල්ලාගෙන ("අශෝබන ලෙස!") හැසිරුණු ජෝඩු 22ක් අධිකරණයට ඉදිරිපත් කෙරේ. කුරුණෑගල නගරයේ, අත් අල්ලාගෙන සහ පාක් වල "අශෝබන ලෙස" පෙම් කළ 350ක් පොලිස් අත් අඩංගුවට!
-පුවතක්

පුස්සන් සුදුස්සන් වෙන මේ පුදුම රටේ 
නිස්සන් ගිහිං පුස්සන් ළඟ දණින් වැටේ 
පිස්සන් නීති පනවන හරි අමුතු ඇටේ 
කොස්සන් බැටන් පොලු අරගෙන ජෝඩු වටේ! 


"අපෙ රට අපේ ජාතිය බොල අපේ ගම 
අපෙ හිරි ඔතප් සහ අපෙ ජාතික කුසුම 
තොපේ වැරැද්දයි එවුවා බිඳ දැමුම 
අපේ යුතුකමයි තොපි ඇතුළට ගැනුම!" 


සම්මා පියා මුදුනේ සිට වැඩ බලතී 
හම්මා! සනුහරේ දුව දුව පිං කොරතී 
පෙම්මා කරන දුදනෝ නිරයේ පැසෙතී 
උම්මා දෙන එවුං හොය හොය "වෙඩි" තියතී 


ෂටරය වසා පෙම් කෙළි දියවන්නාවේ 
සැප රිය වලට නඩු නැති හැටි ඇන්නෑවේ 
මදනය ගහපු කොල්ලනි සිරි ලංකාවේ 
පටලය බලාගෙන! කල්චර් කන්යාවේ 


නැත්තන් ලගින පොඩි කාමර වලට පනී 
ඇත්තන් පෙරති සැප හෝටල් ඇතුළෙ පැණී 
"අහවල් වැඩෙත්" උන්ටම පරවේණි වුණී 
දුප්පත් කමත් කුට්ටම කැපු ගොනා වැනී

ඉවසීමය සටන, කොහි වෙද කමටහන.........

මේ විසල් තුරු හිස
ලිහන විට මුහුලස
අතු පතර සරතැස
නිවනු නොහෙනුය අසිනි වැසි වැස

අවසන් හුස්ම පොද
පවනට පොවන පත් මත
මතක දෙනුවන් මැද
මතකයන් ඇත ඉසිඹුවක් ලද

ගිලිහෙන අතරතුර
බෙනෙනුය කනට කර
සුළඟෙනුත් හිරිහැර
ආදරයටද මෙබඳු අනදර

පේ‍්‍රමය ළැමද රැගෙනා
පාමුල රැඳෙනු නොදෙනා
පා කර හරිනු කොතැනා
සීතල දෙණකි මෙතැනා

පඬු පෑ ය ලවනත
ගුරු පෑ ය කොපුලත
අවසාන මඳහස
රිදවීද හදවත

සළුපිළි මසා ඇඟලන
හිසේ කුසුමන් පලඳින
සංසාරය මෙතැන
නිරුවත පවා උසුලන

වෙහෙස යනු සතුටය
පහස නොලසව ලබනුය
රහස පවසන දෙය
අහස දැක ගනු පිණිසය

මන්දාරමත් එළියයි
සංතාපයත් සොඳුරුයි
නින්නාදයත් නිහඬයි
සංවේගයත් සමඟයි

මහා ගණඳුර අරුණය
බැඳීමම වේ උරණය
වියපත් බවම තරුණය
ජීවිතයමද මරණය

අලුත් දලුවක් විළිලන
දිනෙකට ඇඟිළි ගැන ගැන
සිටින විට නොහැඟෙන
හැඟුම් ගිළිහෙන පතෙක නොරැඳෙන

ඉවසීමය සටන
කොහි වෙද කමටහන